بازی های محلی

گوی بازی یا چفته بازی

بازی جوانان قدیم روستا که همان بازی بیس بال امروزی می باشد.

وسایل مورد نیاز:

۱-    گوی (توپ کوچکی که از اضافه ها و تیکه های کوچک پارچه درست می شد.)

۲-    یک عدد چوب با طول حدود ۵۰ الی ۶۰ سانتی متر

نحوه اجرای بازی:

این بازی بدین صورت برگزار می شد که به هر تعداد بازیکن که حضور داشتند به دو گروه مساوی تقسیم می شدند و با فاصله ۵۰ الی ۶۰متر (کمتر یا بیشتر) از هم فاصله می گرفتند و گروه شروع کننده بازی معمولا با قرعه مشخص می گردید.

یکی از اعضای گروه اول گوی را به هوا می انداخت و با چوب به آن ضربه می زد اگر اعضای گروه دوم می توانستند گوی را با دست بگیرند با سرعت زیاد و با دویدن سعی می کردند گوی را به ابتدای زمین گروه اول برسانند. در ضمن بازیکنان گروه اول  می بایست نگذارند توپ در زمینشان قرار بگیرد که اگر توپ در زمینشان قرار می گرفت بازنده بازی بودند و می بایست طبق قراری که قبل از بازی گذاشته بودند عمل کنند که معمولا قرار به سواری (کولی گرفتن) افراد برنده بود.

فرستنده: ماشاء ا… شمس الدینی

_______________________________________

دغال بازی

اهداف بازی: ایجاد روحیه نشاط و شادی و همچنین تقویت روحیه همکاری و تعاون

تعداد بازیکنان: ۶ الی ۱۰ نفر

سن بازیکنان: این بازی در رده های مختلف سنی انجام می گیرد.

ابزار: سنگ

مکان بازی: در مسیر رودخانه

با توجه به نیاز این بازی به سنگ، بیشتر در مسیر رودخانه اصلی روستا انجام می گیرد. بدین صورت که به هر تعداد نفراتی که حضور دارند به دو گروه مساوی تقسیم می شوند و دو گروه به فاصله حدود ۱۰ متر(کمتر یا بیشتر) از هم فاصله گرفته و سه سنگ نسبتاً بزرگ با فاصله حدود نیم متر از هم به صورت عمودی قرار می دهند.

بازی با انجام قرعه کشی بین دو گروه شروع می شود و گروه اول به ترتیب با پرتاب سنگ هایی در اندازه کوچکتر به سمت سنگ های نصب شده توسط گروه مقابل سعی می کند آن ها را بیندازد و در صورتی که هر نفر موفق شود یکی از سنگ های گروه مقابل را بیندازد به عنوان جایزه می تواند یک سنگ دیگر پرتاب کند واگر نتواند نوبت به نفرات بعدی می رسد واگر هیچ کدام نتوانستند نوبت به گروه مقابل می رسد تا با پرتاب سنگ کار خود را ادامه دهد.

در صورتی که هر یک از گروه ها موفق شوند هر سه سنگ موجود را بیندازد به عنوان جایزه تمام بازیکنان آن گروه به سمت مقابل رفته واین دفعه سعی می کنند سنگ هایی را که توسط خودشان نصب شده را بیندازند اگر موفق شوند که تمامی سنگها را بیندازند برنده مسابقه هستند و اگر نتوانستند نوبت به گروه دوم میرسد وهر گروه که بتواند زود تر تمامی سنگ ها را نقش بر زمین کند برنده مسابقه اعلام می گردد.

 

فرستنده: احمدرضا ایزدیان

_____________________________

چش گریزو ( چشم گریزو)

(قایم موشک یا قایم باشک امروزی)

روش بازی به این صورت است که بر حسب قرعه یکی از شرکت کنندگان گرگ می‌شود، در یک محل ثابت می‌ایستد و چشم‌هایش را می‌بندد (به اصطلاح چشم می‌گذارد) و تا یک عدد مثل ۵۰ یا ۱۰۰ می‌شمارد. در طول این مدت سایر شرکت کنندگان باید در محلی خود را مخفی کنند به طوری که گرگ نتواند آن‌ها را ببیند. پس از پایان شمارش، گرگ چشمهایش را باز می‌کند و سعی می‌کند دیگران را پیدا کند.

در صورتی که گرگ هر یک از شرکت کنندگان را ببیند باید نام او را بلند صدا کند و با اعلام محل اختفای او کلمه سُک سُک را به زبان آورد. برای گفتن کلمه سک سک گرگ باید در محلی که چشم گذاشته بوده قرار گرفته باشد. در این حالت فرد شرکت کننده باید از محل خود بیرون بیاید. اگر گرگ نام شرکت کننده یا محل اختفا را اشتباه بگوید شرکت کننده نباید بیرون بیاید و می‌تواند به بازی ادامه دهد. هر گاه گرگ آنقدر از محل ثابت اولیه اش دور شود که یکی از افراد مخفی شده بتواند خودش را به محل چشم گذاشتن گرگ برساند و کلمه سُک سُک را به زبان آورد، تمام افرادی که گرگ قبل از آن پیدا کرده بود به اصطلاح آزاد می‌شوند. به این ترتیب نفر بعدی که گرگ پیدا کند در مرحله بعد گرگ خواهد شد.

بازی به دو صورت پایان می‌یابد. یکی این که گرگ همه افرادی را که مخفی شده‌اند پیدا کند، به این ترتیب نفری که اول از همه گرگ او را پیدا کرده یا نفر اولی که توسط دیگران آزاد نشده در دور بعد گرگ است. حالت دوم این است که نفر آخری که پیدا نشده پیش از گرگ خود را به محل چشم گذاشتن برساند سک سک بگوید. به این ترتیب تمام نفراتی که گرگ قبلا پیدا کرده بود آزاد می‌شوند و خود گرگ دوباره در مرحله بعد باید چشم بگذارد.

چه دنیایی داشتیم اون موقع قطرم، چش گریزو بهترین بازیمون بود یادش به خیر کیا یادشونه؟

فرستنده: ماشاء ا… شمس الدینی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *